Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Παίξε το τραγούδι μου.

Χαμένος στις νότες ενός ξεκούρδιστου πιάνου
κοιτάζω την αγκαλιά τ'ουρανού...
Παίξε το τραγούδι μου,
ίσως να έρθει μια καλύτερη ημέρα.

Κουρασμένος από την ταχύτητα
αυτού του γυάλινου κόσμου
Φοβάμαι μήπως σπάσει
και δεν προλάβω να δω την αντανάκλαση μου.

Θέλω μόνο να κουλουριαστώ
να βρω καταφύγιο στα μάτια σου
στα σύννεφα σου, τ'αστέρια σου.
Παίξε το τραγούδι μου. 

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Getting Closer

Standing on the edge of a cliff
the universe unfolds behind my eyes,

Getting closer to the fall every day.

A girl sitting on an island far away
As far as she can be
As close as she can be
Can't seem to reach her heart
and I watch her cry

Getting closer to the fall every day.

My wings got cut off in a war
and I can't follow all the birds
still my soul wants to fly
in search of a better home
I feel it escaping my body

Getting closer to the fall every day.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

.//--χυυ01

Πως είναι άραγε να νιώθει κανείς τόσο φόβο, που να μην τον αισθάνεται πια;

Είναι όταν το κενό των ματιών σου συναντάει το κενό του κόσμου.
Όταν οι λέξεις γδέρνουν τον λαιμό σου και ματώνεις.
Μέχρι που η φωνή γίνεται ποτάμι,
και ρέει μέχρι να αδειάσουν τα σωθικά σου,
μέχρι να ξεράσεις όλο το δηλητήριο από μέσα σου...

Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

Η αλήθεια



Είναι τόσο αστείο να βλέπεις κάποιον που πονάει όπως εσύ κάποτε.
Άλλο τόσο τρομακτικό είναι να βλέπεις τον πόνο που ίσως βιώσεις.

Απαράδεκτο ν'ακούς τις επιτηδευμένες κραυγές ενός αναίσθητου αισθηματία.
Φρικτό να φοβάσαι το μέλλον σου εξαιτίας του παρελθόντος

Να μη μπορείς ν'αρθρώσεις λέξεις που πάντα ήθελες να πεις.

Δεν σου επιτρέπεται να νιώσεις αυτό που θέλεις. 

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Μην χαθείς



Μην χαθείς.

Μην καταντήσεις και εσύ άστρο στον ουρανό.
Τα άστρα δεν είναι παρά μόνο λαμπερές αναμνήσεις.

Δεν μπορώ να κρατηθώ από ένα αστέρι για να σηκωθώ.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

4μίση ορόφους πάνω από το χώμα

Το φανάρι απέναντι τρεμοπαίζει
και το άδειο βλέμμα μου χάνεται.
Γκρεμίζεται ανάμεσα στα καλόδια
που ηλεκτρίζονται σε κάθε άγγιγμα.

Ένα δειλό φως χρωματίζει τη νύχτα
μόνη συντροφιά η ετημοθάνατη κάφτρα
ο άνεμος που έχασε τον δρόμο του
και κάτι επίμονα ξεφτισμένα σύνεφα. 

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

χωρίς τίτλο

Έχω χάσει κάθε ελπίδα εδώ μέσα.
Σιχάθηκα εαυτό, σκέψη και τα συναφή.
Θυμάμαι σήμερα πάλι το χθεσινό σκοτάδι.
Με κούρασε της ψυχής μου το έλκος.
Να βουλιάξω πια στην ανυπαρξία.
Ίσως τώρα ξεχάσεις να με γνωρίσεις.
Δεν μου κλέψεις όσα δεν έχω.
Δεν σου χαρίσω όσα έχεις.