Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Ταξίδι


Χίλια μύρια τα φώτα απόψε στη πόλη
με κοιτούν ανήσυχα και αεικίνητα
οι νευρικοί τοίχοι στενεύουν γύρω μου
και πιάνομαι από ένα ξέμπαρκο αστέρι

Του ζητάω να με πάει στο σπίτι του
μα εκείνο αρνείται και πετάει αλλού
μου λέει ότι ξέρει ένα άλλο μέρος
όπου παίζουν οι δικές μου μελωδίες

Καθώς φτάνω αναγνωρίζω τα όνειρα μας
να πεθαίνουν παλεύοντας να γίνουν αληθινά
και να αναγεννιούνται μέσα από τις στάχτες τους
όπως το ήρεμο γέλιο και το ταραγμένο δάκρυ

Το άστρο με παρασέρνει στο ταξίδι του γυρισμού
αποχαιρετώ τις φαντασίες που συνάντησα
μα κλέβω κάτι από αυτό το θολό μέρος
την μουσική σου , που με αποκοιμίζει κάθε βράδυ .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου