Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Ερωτήσεις

Με ρώτησε μια μέρα ο ήλιος
Τι θέλω να βρω μέσα στη λύπη
και σαν να ήξερα την απάντηση
''Είναι τα χρώματα που δεν βλέπεις''

Εκείνες οι γραμμές του ουράνιου τόξου
που κρύβονται με μανία από το φως
Μα το μυαλό φυγαδεύει και φροντίζει
Σαν γριά λύκαινα τα παιδιά της.

Με ρώτησε μια νύχτα το φεγγάρι
Γιατί ψάχνω να κρυφτώ μέσα στη τρέλα
Και σαν να ήξερα την απάντηση
''Είναι τα χρώματα που θέλεις να δεις''

Γιατί εδώ στο δικό τους κήπο της Εδέμ
Μας έχουν φυτέψει και μας φορτίζουν
Πρέπει σαν μηχανή να λειτουργούμε
Μα λάσκαρε η βίδα και χάλασα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου