Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Δύο παράλληλες που τέμνονται.

Όση δύναμη και να κουβαλάς στη πλάτη σου
Κ'αν έχεις απαρνηθεί όλα τα χαμόγελα της Γης
Δεν μπορείς να παλεύεις μόνος με τη λάσπη
Χρειάζεσαι τα γνώριμα χέρια που θα σε σηκώσουν .

Δεν είναι τίποτα άλλο παρά δύο παράλληλες
Που τέμνονται και γίνονται ένα στο άπειρο
Περιφρονούν το απατηλό πρέπει των κανόνων
Αρκεί να αφεθείς στο χρωματιστό θρόισμα τους.

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου