Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Ομορφιά

Φως χωρίς σκοτάδι δεν νοείται.
Αλλά ούτε σκοτάδι δίχως φως.
Στην προσωπική μου άβυσσο
τείνεις το όμορφο χέρι σου.

Σαν χάνομαι στους πόνους μου
μοναχά η φωνή σου με οδηγεί.
Και αν αργώ να βρω τον δρόμο,
συγχώρεσε με, δεν είμαι παρά μόνο ένα παιδί.

Εσύ...εσύ δεν είσαι όμορφη,
δεν είναι ο αυτός ο λόγος που σ'αγαπώ.
Εσύ είσαι η ομορφιά.
Είσαι το άνθος στο χώμα του κορμιού μου.

Η φωνή σου με κάνει να χαμογελάω
και ας κλαίω σαν μωρό που του πήραν το παιχνίδι.
Και όσα μου λες, ακόμα με ξαφνιάζουν
και κάνουν το μέτωπο μου να καίει.

'' ''

''-Εγώ ,ξέρεις, είμαι ... είμαι πολλά !!
 -Ναι ε; Για πες, ακούω.
 -Αα, από που να ξεκινήσω , καταρχάς, είμαι νέος αλλά και πολύ ώριμος για την ηλικία μου.
 -Ναι; Μπράβο Μπράβο!
 -Επίσης είμαι άνθρωπος πολύ ξεχωριστός μέσα στην κανονικότητα μου.
 -Αλήθεια; Καινούργιο αυτό.
 -Ναι! Επίσης είμαι άνθρωπος βαθιά συναισθηματικός, αν και  μεταξύ μας δεν θα με πείραζε να αλλάζω τις γκόμενες σαν τα βρακιά , αλλά όπως και να το κάνουμε είμαι ρομαντικός!
 -Κοίτα να δεις.
 -Ναι ναι! Και επίσης είμαι πολύ σωστός στις επιλογές μου..
 -Δηλαδή;
 -Ε να, ούτε με εσάς ασχολούμαι, ούτε με αυτούς τους άλλους, και τους παρ-άλλους, άσε, αυτοί είναι οι χειρότεροι!
 - Α ωραία!
 -Αχά!! Και επίσης είμαι άνθρωπος με ισορροπίες, ξέρω πότε χρειάζεται να είμαι λίγο λυπημένος και πότε λίγο χαρούμενος, αλλά ποτέ δεν το παρακάνω μη με περάσουν για κανέναν καταθλιπτικό ή κανέναν χαζοχαρούμενο.
 -Ε ναι, παν μέτρον άριστον !
 -Συμφωνώ , και επίσης είμαι άνθρωπος της διανόησης που δεν λείπει όμως από τις διασκεδάσεις τις σημερινής κοινωνίας , μην με πουν και εσωστρεφή.
 -Θεός φυλάξει.
 -Επίσης είμαι καλλιτέχνης !
 -Α και εσύ;
 -Ναι, γιατί, τυχαίνει να είσαι εσύ;
 -Ε γενικά τυχαίνει όλοι μας να είμαστε λίγο- πολύ...
 -Εγώ είμαι άλλο!
 -Το φαντάζομαι.
 -Επίσης είμαι βαριά άρρωστος και συνάμα χαίρω άκρας υγείας !
 -Τι ευτυχία !!
 -Ναι !
 -Και τελικά τι είσαι ;
 -Ε είμαι όλα αυτά...και πολλά παραπάνω.
 -Ναι εντάξει , αλλά τι είσαι;
 -Τι με ρωτάς, αφού σου είπα, θες θα συνεχίσω ;
 -Δεν σε ρωτάω τι περιτριγυρίζει το είναι σου, άλλωστε όλα όσα άκουσα είναι κοινωνικά μοντέλα που επαναλαμβάνονται σαν λούπα, κάποια μέρα ίσως δεις ότι δεν είσαι τίποτα από αυτά. Αυτό που σε ρωτάω είναι τι είσαι.
 -Είμαι...
 -Ναι;
 -Ε δεν ξέρω.
 -Ακριβώς. ''

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Αγκαλιά


Νιώθω σήμερα τον θάνατο να βροντά τη πόρτα μου,
αργά, νωχελικά, δίχως έλεος χτυπά το ξύλο.
Το Σύμπαν γύρω μου διαλύεται μέσα σε εκρήξεις 
και εγώ κλαίω, μα δεν μπορώ να μ'ακούσω.

Η Μουσική σπάει, και σκορπίζει στο πάτωμα 
κάθε απαλός ήχος σβήνει μετά από υπόκωφη στριγκλιά.
Τούτη την συμφορά την έφερα μόνος πάνω μου,
οι ανέλπιδες ευχές μου πια δεν έχουν νόημα.

Οι καταραμένοι ποιητές κοιτάνε σκληρά 
με περιφρονούν που αυτήν την ύστατη στιγμή, 
ανίκανος να υμνήσω την αποχώρηση από αυτό το όνειρο
κρύβομαι τρομαγμένος σε μία βρώμικη γωνιά. 

Τέλος.Η απύθμενη άβυσσος με ρουφάει στα έγκατα της
δεν έχω πια τίποτα να πιαστώ και να κρατηθώ.
Θα ήθελα μόνο, να με πάρει ο ύπνος κάπου αλλού,
μέσα στην ζεστή αγκαλιά σου όπου ο φόβος δεν υπάρχει.