Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Ομορφιά

Φως χωρίς σκοτάδι δεν νοείται.
Αλλά ούτε σκοτάδι δίχως φως.
Στην προσωπική μου άβυσσο
τείνεις το όμορφο χέρι σου.

Σαν χάνομαι στους πόνους μου
μοναχά η φωνή σου με οδηγεί.
Και αν αργώ να βρω τον δρόμο,
συγχώρεσε με, δεν είμαι παρά μόνο ένα παιδί.

Εσύ...εσύ δεν είσαι όμορφη,
δεν είναι ο αυτός ο λόγος που σ'αγαπώ.
Εσύ είσαι η ομορφιά.
Είσαι το άνθος στο χώμα του κορμιού μου.

Η φωνή σου με κάνει να χαμογελάω
και ας κλαίω σαν μωρό που του πήραν το παιχνίδι.
Και όσα μου λες, ακόμα με ξαφνιάζουν
και κάνουν το μέτωπο μου να καίει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου