Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Ο Μικές


Αχ γλυκέ μου γάτε Μικέ
με τις μαύρες σου και άσπρες ρίγες,
στο σμπαραλιασμένο αμάξι 
κάθεσαι και παρατηρείς .

Μικρέ αλήτη , σμαραγδένια μάτια 
βλέπεις τον κόσμο σαν εμένα.
Τι και αν περνάει λεωφορείο
τι και αν περνάει αμάξι.

Εσύ ξεφυσάς αδιάφορα
Σαν να μη τρέχει ποτέ τίποτε.
Του κάκου σε διώχνουν,
θρόνος παντοτινός το καπό! 

Μικέ, πες μου τι περιμένεις;
ποιος Γκοντό σε παραμύθιασε;
Η μήπως απλά βολεύεσαι 
και μας κοιτάς για να γελάς... 

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Στα ξένα.

Pain is inevitable.
It eats every sicngle cell in your body.
It devours your soul leaving no trace.

There lies the secret of resuscitation.
The flame of ignorance, of love.

Love is the unknown.

That is the way it must be.